Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

Στάργια κι αλεύεργια

ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ

Στάργια κι αλεύεργια




Γράφει ο Σταύρος Τραγάρας

Μεγάλη συζήτηση γίνεται για την αύξηση στην τιμή του ψωμιού και των αλεύρων, ενώ οι αγρότες πούλησαν το στάρι σε εξευτελιστικές τιμές. Είναι λόγω των πυρκαϊών στη Ρωσία, είπε κάποιος. Μα στη Λήμνο πουλήθηκε το στάρι πολύ πριν τις φωτιές, 15 λεπτά το κιλό. Ύστερα πώς επηρεάζουν οι φωτιές στη Ρωσία, τη χώρα μας, που κατά τη ρήση του πρωθυπουργού, είναι ουσιαστικά Νότιος Δανία; Να είμαστε Ανατολικό Τουρκεστάν, μάλιστα. Θα πούμε το ψωμί ψωμάκι είπε ένας άλλος. Πάντως, αν μου επιτρέπετε, υπάρχουν πολλοί τρόποι, παλαιόθεν γνωστοί σ’ εμάς τους Λημνιούς, για να αξιοποιηθούν τα στάρια και τα αλεύρια που παράγει η Λήμνος, εν καιρώ οικονομικής κρίσης, και να είναι ευχαριστημένος και ο κόσμος και η εθνική – σοσιαλιστική μας κυβέρνηση.
Πρώτα πρώτα, «να μη κάντεν σα ντ αλεύερ τ’ απλωμένο» και να μην τους πιάνει αλευροδαιμον’ζμός, αλλά να κουνήσουν λίγο τα χέρια τους. Μπορούνε αντί να αγοράζουν το ψωμί, να κάνουν διάφορες τηγανόπιτες, όπως στη Γερμανοκατοχή. Εξόν από «τγανόπτες», μπορούν να φκιάξουν κι άλλα είδη, όπως πτάρια, πτάρες, πτούδες, πίταρ, πταρούδια, ροδόπτες, τυρουπτούδια, κολοκ’θόπτες, ξεροπτάρια, τσουρέκια, βδουλέρες, μαρμαρίτες, πλακόπτες, κλικούδια, κ.α. Βέβαια πολλές πίτες δεν θέλουν μόνο αλεύρι και νερό και όπως έλεγε και η γιαγιά μου η Βωτώ «η μάνα μ’ ξερ να κάμεν’ πίτα άμα εχ’ αλεύερ και βούτερο» και «κάλλιο πίτα με λαρδί, παρά πίτα μοναχή». Όμως αν υπάρχει φαντασία μπορούν να βρεθούν λύσεις, όπως λέει και το τραγουδάκι: «Τ’ γαδαριού μας τ’ άντερο / χτύπσε πα’ στο πάτερο / α το ψήσομ α το φάμε / γερενέ σπηλ’νάντερο». Μπορεί στις γιορτές να τρώνε «τγανόπτα με το μούστο, ή με το ζάχαρ, ή με το μελ’ ή με τ’ σαλαμούρα, ή με το καβουρμαδέλ’». Με όλα πάει η «τγανόπτα» και οι διάφορες πίτες. Προσοχή όμως «το πτι παγ’ μόνε με τ’ ξερή».
Επίσης όταν είναι κρυωμένοι μπορούν να κάνουν διάφορους τσορβάδες με το αλεύρι και να μη απαντούν όπως στη στιχομυθία: «-Ζαμπούν’ θελ’ς τσορβά;» «-Οχ’ θέλω πτι». Οι πίτες από Λημνιό στάρι έχουν και αφροδισιακές ιδιότητες, όπως λέει και το τραγούδι: «Νάχαμ μια πίτα ροδοψμέν’ / κι ένα κολιό γδαρμένο / και τς δασκαλέρας μας το πτι / απ’ το λουτρό βγαρμένο». Γι’ αυτό λοιπόν: «Φάτε τώρα τ’ πταρούδα σας / πο μέσα ως τα όξω / δεν εχ’ τυρί γή κολοκύθ / μα διν’ ντερμάν’ στο μπόξω». Τα γούστα πάντως ποικίλουν: «Μ’ έφκιαξες τα πταρούδια / στο γκούπαρο ζεστά / μα γω μ’ αρέζ το πτι σ’ / π’ κάται στη μπυροστγιά». Ένας άλλος τρόπος για να αξιοποιηθεί το αλεύρι, περιγράφεται από το παρακάτω τραγουδάκι: «Το πουτί τ’ αλευρωμένο / σα ντο ψαρ το τγανηζμένο / στλίζει ο ντουνιάς κι ο κόζμος / και τς Λενάρας μας ο κώλος». Αγαπητοί αναγνώστες, «πρώτα μας αλευρώσαν κι ύστερα μας φωνάζνε μυλωνάδες». Μπορεί να «παραανάδωκε τ’ αλεύερ» και να «έπιασε το σταρ ασπορδίλια», αλλά εμείς γνωρίζουμε ότι «και το σταρ εχ’ θμο». Πταροευτυχείτε.

Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010

Φον φούφουτους

ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ

Φον φούφουτους




Γράφει ο Σταύρος Τραγάρας

Δημοσιεύθηκε ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος καταφέρθηκε εναντίον των εκπροσώπων της τρόικας για τις υπερβολικές απαιτήσεις τους, τους αποκάλεσε μάλιστα «φον φούφουτους». Παρακαλώ επιτρέψτε μου μια μικρή ανάλυση της επίμαχης φράσης, η οποία ενέχει σεξουαλικό περιεχόμενο. Η γερμανική λέξη «φον» είναι τίτλος ευγενείας, σαν να λέμε κόμης, δούκας, κλπ. Η λέξη «φούφουτος» είναι ελληνική και δημιουργήθηκε για να κάνει ρίμα με τη λέξη ξεσκούφωτος και λημνιακά αξεσκούφωτος, εννοώντας το εν στύσει ανδρικό μόριο. Η φράση στα λημνιακά λοιπόν θα μπορούσε να μεταφραστεί ως αρχοντοτσούτσλαρος και σε πιο ελεύθερη μετάφραση τζουλοσούγλαρος. Η εκ πρώτης όψεως αδόκιμη φράση ωστόσο εξηγείται. Η τρόικα έχει σαν δουλειά της την επίβλεψη του μνημονίου, Λημνιακά «μνημόν’» ή «μνημόνι», του οποίου το πρώτο συνθετικό είναι το «μνη» και δεύτερο το «μονί».
Τώρα μάλλον είναι αργά για διαμαρτυρίες, ή όπως θα έλεγε ένας Λημνιός αφού τ’ φουφουτίσαν τ’ γριγιά έβαλε το παράτ. Εξ άλλου η τρόικα κάνει τη δουλειά της. Αλλά και η λέξη δουλειά ή δλια, στα Λημνιακά σημαίνει και τη συνουσία. Συνώνυμο η τουρκική λέξη χοζμέτ, αν και στην περίπτωσή μας καταλληλότερο θα ήταν το σουλτάν μερεμέτ. Κι όπως θα έλεγε κι η γιαγιά μου η Βωτώ αμ έλμπετ, πρώτα το χοζμέτ κι ύστερα το καμπαχέτ; Κι αφού μπλέξαμε με τα τουρκικά και τα οθωμανικά, ίσως κάποιος έπρεπε να υπενθυμίσει στον κ. αντιπρόεδρο την τουρκική παροιμία «Κι εγώ αγάς κι εσύ αγάς, αλλά ποιος βαστά το τσιμπούκ’».
Η τρόικα βέβαια είναι υποχρεωμένη να κάνει έλεγχο, τουρκιστί αγιάρ. Θα μπορούσε όμως να πει κάποιος θα καμ αγιάρ στα δύμια μ’. Διότι εν’σάφ μπλια. «Τα δύμια μ’ τα ξετόνιξα / τάκαμα σφεντογόνα / στς αρίδεζεμ τα έφταξα / και τη ξερή μ’ στο γόνα». Όμως η τρόικα δεν ήλθε μόνη της, εμείς τη φωνάξαμε, καθόσον με το ζορ δε χοζμετγιάγ’ς. Θα μπορούσαν πάντως να μας μπτίσνε το χοζμέτ ζγομλά ζγομλά κι οχ’ τόσο μπουμπουν’στά, διότι δεν είναι όλα τα πράγματα σταρ και ζάχαρς, να κολ’βόζμος. Απ’ την άλλη τα λεφτά τους μας δάνεισαν, δικαίως λένε: «Με το μπαρά μ’ κάμνω ντ γκυρά μ’». Και επίσης «Εγώ κυρά μ’ σ’ αγόρασα / κι έδωκα το μπαρά μ’ / για να σε βάζω ανάσκελα / να κάμνω τη δουλειά μ’». Ή και το πιο κυνικό «Να παρά δομ μνι». Ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της χώρας έχει και συνέπειες, αφού μπήκαμε στο χορό θα χορέψουμε και θα πούμε κι ένα τραγούδι, όπως το παρακάτω: «Απ’ ουλ’ τς βρωπαϊκοί χοροί / η πιο καλή έναι η μπόλκα / γιατί γκουτρίζ ο κιουχκιουρής / απάν στου μνιου τη μπόρτα». Ναι, αλλά όλα έχουν ένα όριο. Συνέταιροι, φίλοι και κουμπαράκια, αλλά αυτοί το πάνε «Γκμπάρα μ’ εδώ, γκμπάρα μ’ εκεί, γκμπάρα μ’ για λύσε το βρακί» και «Ο γκμπαρέλιας με τη γκμπάρα, τρεις βολές την αβδομάδα». Και πάλι καλά τρεις φορές την εβδομάδα, αφού θα μπορούσαν να πουν και το: «Το ζμπεθερκάτο το χοζμέτ / που κάμνω με τ’ ζμπεθέρα / γω το ζητώ μερονυχτί / μα κειν’ μ’ αφήν’ μο τ’ μέρα». Εν πάση περιπτώσει ο κ. αντιπρόεδρος που η στομάτα τ’ έναι σα ντο φούρνο μας, θα έπρεπε να γνωρίζει ότι σα σε βαλ’ από κατ, όπως θελ’ α σε …φουφουτίσ’. Όλοι ξέρουν ότι το φουλ’ φσκών’, το φασούλ’ κλιακών’. Όπως λέει και το Λημνιακό δημώδες άσμα: «Να μη με λες αστόπαθα / να μη με λες πω πω / μία βολά α στν αγκούμπσα / ούλο θα στην αγκμπώ».
Αγαπητοί αναγνώστες, φουφουτοευτυχείτε.

Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

Σώβρακα και βρακιά

ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ

Σώβρακα και βρακιά



Γράφει ο Σταύρος Τραγάρας


Διάβασα σε εφημερίδα ότι επιστήμονες του αμερικανικού στρατού κατασκεύασαν ανδρικό εσώρουχο, προοριζόμενο για τους στρατιώτες, που μπορεί να σώζει ζωές. Αυτό το σώβρακο έχει ενσωματωμένους βιοαισθητήρες και μπορεί να μετρά την πίεση του αίματος, καρδιακούς παλμούς, να διαγιγνώσκει τη φύση των τραυμάτων, να χορηγεί κατάλληλα φάρμακα, κ.ο.κ. Αυτό το καινοτόμο σώβρακο – γιατρός σε δεύτερη φάση μπορεί να εφαρμοσθεί σε άλλες ομάδες πληθυσμού, π.χ. σε ηλικιωμένους, διαβητικούς, αθλητές, κλπ. Στο μέλλον δε, υπολογίζουν ότι το θαυματουργό αυτό σώβρακο, εκτός από γιατρός, θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως αστυνομικός, πολιτικός, κλπ. Και εννοείται για να μην παραπονιούνται οι γυναίκες, δεν θα κατασκευάζονται μόνο σώβρακα, αλλά και βρακιά.
Βέβαια η τεχνολογία έρχεται δεύτερη, αφού εμείς οι Λημνιοί ανέκαθεν είχαμε διαβλέψει τις διαγνωστικές και προγνωστικές ιδιότητες σωβράκων και βρακιών. Στην ερώτηση π.χ. αν θα φοριέται εύκολα, ή θα υπάρχει κάποια διαδικασία, η απάντηση είναι απλή, παλιά και Λημνιά: «Σα ντα κανονικά σώβρακα, το κίτρινο μπρος, το καφεδί πίσω». Ή στον έλεγχο καταλληλότητας ενός γαμπρού, το νέο σώβρακο δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερο απ’ τη διάγνωση της σχωρεμένης γιαγιάς μου της Βώτας, που έλεγε: «Γη μπεζλεμπή π’ θα με φραν’ απ’ το καλαμοβράκ’ φαίνεται». Πάντως έχει προβλεφθεί τα εσώρουχα της νανοτεχνολογίας να είναι υψηλής αισθητικής, κομψά, με σχέδια, χρώματα, κλπ. Αυτό είναι σωστό, αφού όπως έλεγαν και οι παλιοί Λημνιοί, «Το Μοραγίτκο το βρακί, δε ντ μπυρώνει τη ξερή». Επίσης θα είναι διαποτισμένα με διάφορα αρώματα για την περίπτωση ατυχήματος δηλητηριωδών αερίων ή ημιστερεών αποβλήτων. Όμως κι εδώ υστερεί η τεχνολογία, αφού αυτό είχε προβλεφθεί από τους Λημνιούς, όπως λέει και το τραγουδάκι: «Το βρακί σ’ εχ’ μυρωδιά / από χίλια μυρωδκά / βγαζ δαφνίλα κι αθμαρίλα / και αψά μπακαλιαρίλα». Υπάρχουν πάντως περιπτώσεις, που το νέο εσώρουχο βοηθά σημαντικά. Ένας ψαράς ας πούμε που θέλει να ξέρει τον καιρό θα βάζει απλώς το σώβρακο - μετεωρολόγο και δεν θα κάνει το τεστ που λέει το τραγουδάκι:
«Το βρακούδι σ’ α το βγάλω / κι α το σκώσω για μπαντιέρα / για να με δείχεν’ το γκαιρό / κι τ’ φόρα απ’ τον αγέρα».
Στο μέλλον λοιπόν κάθε άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του θα φορεί και το ανάλογο για την περίσταση εσώρουχο, εκτός εξαιρέσεων. Μια φανταστική στιχομυθία εξαίρεσης του κανόνα: «-Μωρή Λενιά τι στρινγκ φορείς σήμερα;» «-Αχ μωρή Δεσπνιά σήμερα το άφκα ακάλ’βο το κορακιαζμένο γιατί ο Γιώρεγ’ς με το τραγούδσε εψές»: «Μ’αρέζνε οι αξεβράκωτες / με το βρακί μπαντιέρα / γιατί το πράμα τς εν δροσνό / ούλο μες στον αγέρα». Επίσης οι μητέρες του μέλλοντος, αντί να λένε όπως τις σημερινές, τι έξυπνο είναι το παιδί τους και ότι ξέρει από μωρό κομπιούτερ, απλώς θα του τραγουδάνε: «Νταστανά νταστανά / νταστανά λέγω να γεν’ / στα δεντρέλια ν’ ανεβαίν’ / ν’ ανεβαίν’ να ατπατεί / να με δείχεν’ το βρακί».
Φαντασθείτε στις μέρες μας, που υπάρχει τόση αγωνία αλλά και άγνοια για το ασφαλιστικό, ας πούμε. Στην ερώτηση «Τι σύνταξη θα πάρω;», το σώβρακο θα απαντούσε: «Από τα τρίγια παρ τα δυο / ή άμα θελ’ς και τρίγια / ούλα εν μες στο σώβρακο / τα έδξα και στ’ Μαρίγια». Ή αν ο πολίτης δεν ήξερε π.χ. ποιο κόμμα θα ψήφιζε στις εκλογές. Μια υποτιθέμενη στιχομυθία: «-Γιώρεγ’ τι α ψηφίσομ στς εκλογές;» «-Μπρε Δημητρή δε βαγ’ς μαθέ το σώβρακο για τα πολιτικά να μας πει;» «-Ποιο έναι;» «-Να εκειό που έναι μπρος πίσω καφεδί» «-Δε ντο βρίσκω»
«-Μύρσε τα κι όποιο μυρίζ σκατά» «-Α γεια σ’ το βρήκα» «-Και τι σε λεγ’;» «-Σκατά κι απόσκατα».
Αγαπητοί αναγνώστες, όπως καταλαβαίνετε, «μας πήραν τα σώβρακα». Ξέρετε γιατί; «Γιατί όποιος πστεύεται το γκώλο τ’, χεζ το σώβρακο τ». Σωβρακοευτυχείτε.

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

Τσίρος και σμανουρούδια

ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ



Γράφει ο Σταύρος Τραγάρας

Τσίρος και σμανουρούδια


Είδα στην τηλεόραση ένα Έλληνα επιστήμονα, ο οποίος πρόβαλλε μια εφεύρεσή του για εκμετάλλευση του τυρόγαλου, τυροκομικού απόβλητου, του γνωστού μας στα Λημνιακά ως τσίρου. Με μια ειδική επεξεργασία ο ταπεινός τσίρος μπορούσε να μετατραπεί σε ηλεκτρική ενέργεια, η οποία σε πρώτη φάση θα ηλεκτροδοτούσε τυροκομικές μονάδες, αλλά βαθμηδόν θα μπορούσε να πωλείται και στη ΔΕΗ ας πούμε. Πηγή μελοντικού πλούτου ο τσίρος λοιπόν, αυτός που στη Λήμνο ήταν τόσο άφθονος και προοριζόταν για τροφή γουρουνιών (γουρτζελιών). Σε εποχές αλλοτινές μαζί με τα σμάνουρα (τσίρος συν κομμάτια πηγμένου γάλακτος) έσωσε πολλούς ανθρώπους από την πείνα, ωστόσο δεν μπορούμε να πούμε ότι ήταν και ζηλευτό έδεσμα ιδίως αν το έτρωγαν σε ημερήσια βάση, εξ ου και οι φράσεις: «Έναι μόνε για τον τσίρο το ξυν’ζμένο», «Ντ βγαζ’ με το τζίρο», «Πιν’ το τζίρο σα ντο γουρτζέλ’», «Θα σε ταγίσω τσίρο με το γουρτζελάλευρο», «Τσίρο τσίρο, γιαλαμάδιασε μπλια», «Έναι μόνε για τα σμάνουρα τα δροσνά», «Τσίρο τσίρο, τσίριασε και πεχύθκε», «Τσίρο, τσίρο, τσίριασε η κεφάλα τ’», «Τσίρο τσίρο τσιργιάναν τ’ αρχίδια τ’», «Άλλα κι τρωγ’ κι ο παπάς τα σμανουρούδια!», κ.ο.κ. Τώρα, στην εποχή της οικονομικής κρίσης, η εθνική – σοσιαλιστική μας κυβέρνηση (προσέξτε, δεν είπα εθνικοσοσιαλιστική) θα μπορούσε να προωθήσει προγράμματα οικιακής παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, ώστε να εξοικονομηθούν χρήματα και να περικόψει κι άλλο τις συντάξεις, για το καλό του τόπου βεβαίως. Φαντασθείτε διάλογο: «-Μωρή Φωτνιά τι κάμεν’ς απόψε;» «-Να μωρή Δεσπνιά, το γάλα πήζω κι ήλεγα να δώκω το μσο τσίρο στον άντρα μ’ το Γιώρεγ’ κι τον άλλο το μσο στο γουρτζέλ’, αλλά σκέφκα να βγάλω κανέ έξοδο να βοηθήσω και το Λοβέρδο, γι’ αυτό θα κάμω κανεδυό κιλοβατώρες ρέμα κι ας πορέψνε ο άντραζεμ και το γουρτζέλ’ όπως μπορούνε μαθέ».
Επίσης ο τσίρος θα μπορούσε να τυποποιηθεί, να συσκευάζεται και να πωλείται ως υγιεινό διατροφικό προϊόν, αφού περιέχει διάφορες βιταμίνες, φλαβίνες και γαμίνες, οι οποίες βοηθούν στην τριχοφυΐα, στη σεξουαλική ενδυνάμωση, κλπ, πράγματα γνωστά από παλιά στη Λήμνο. Δε με πιστεύετε; Σας παραθέτω αυτούσια διήγηση του συχωρεμένου Γιώργη Νταμπάκη από την Ατσική.
Γιώργης Νταμπάκ’ς: Ήμνα στ’ Τραμντάν’ τσοπανέρ και μ’ είχαν ταράξ στο τζίρο και στα σμάνουρα. Φάγε με ήλεγε η γ’ναίκα τ’, έναι καλά, θα βγαλ’ς μστάκια και θα χοντρύν’ κι η ψωλούδα σ’. Πάγω και γω και βάζω μια κοκνάρα μες στο παντελόνι μ’ και εδιέτς που κάθομνα φέγγ’ζε μαθέ και φάνταζε σα γαδουρνή θηλύκωσ’, πήγαινε οχ’ ως τον αφαλό μ’, αλλά ως τα βζα μ’. Γκουρλών’ εκείν’ τα μάτια τς, σε λεγ’ τι έναι τούτο το παραφύσ’ μαθέ; Κυπραίος γάδαρος έναι; Λέγω με το συγνώμη, αλλά σμάνουρα σμάνουρα, παραχόντρυνε. Με λεγ’ μπρε αγόρεμ, μόνε παραχόντρυνε; Κειν’ και παραχόντρυνε και παραμάκυρνε, παναγιά μ’ κολάστκα. Και δε ντο ήξερα να ταγίζω κάθα μέρα σμάνουρα τον άντραμ’.

Πέμπτη 17 Ιουνίου 2010

Ιατρικά και γιατρικά

ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ

Ιατρικά και γιατρικά





Γράφει ο Σταύρος Τραγάρας

@ Οι γιατροί του Κολωνακίου δηλώνουν από 300 έως 12.000 ευρώ το χρόνο. ***Πείτε το στη γυναίκα μου που με έβλεπε με ένα μάτι, ότι και καλά δεν έβγαζα πολλά λεφτά.
@ Γιατρέ μου κάτι έχουν πάθει τα δάχτυλά μου. Είναι συνεχώς ανοιχτά σε σχήμα μούντζας. ***Α, μην ανησυχείτε αγαπητέ μου, είναι καθολικό εποχικό σύμπτωμα.
@ Μέχρι και 11 εκατομμύρια ευρώ σε καταθέσεις βρήκαν ότι είχαν μερικοί ορθοπαιδικοί. Εγώ δεν έχω ούτε 11 χιλιάδες ευρώ μετά τριανταδύο χρόνια ιατρικής. Μα τόσο μαλάκας είμαι; *** Όχι ακριβώς. Βάλτε 11 εκατομμύρια φορές τη λέξη αρχι- πριν το μαλάκας.
@ Η Ελλάδα χρειάζεται ισχυρό ηλεκτροσόκ, λέει ένας υπουργός. Εγχείρηση και όχι ασπιρίνες λέει ένας άλλος. Θα θεραπεύσουμε την άρρωστη οικονομία, λέει ο πρωθυπουργός.
***Θεράπων ιατρός (διά γραφίδος Μποστ):
«Δοκυμάσαμε τα πάντα, κλοίσματα και μεταγγήσεις
κι’ αλεπάλιλες στο σόμα επιπόνους ενχηρήσεις
κι απομένη μόνι λύσης για να μην τα κακαρόνη
να κοπούν τα πάσχων μέλη απ’ το σόμα με πριόνη”.
@ Τοκ τοκ. ***«-Ποιός;» «-Ο Γιωργάκης ο γιατρός».
@ Προς Γιώργον, θεράποντα ιατρόν. «-Γιατρέ μου μόλις ξεμυτίσω από το σπίτι μου, με πονάει η τσέπη μου. Είναι σοβαρό;». ***Μην ανησυχείτε, σας το λέει ο Γιωργάκης ο ψηλός και θεράπων ιατρός.
@ Κύριον πρωθυπουργόν, θεράποντα ιατρόν. ***«-Γιατρέ μου με ανησυχεί η πορεία του ασθενούς. Όσο πάει και πρασινίζει».
@ Γιατρέ μου από τι υποφέρει η Ελλάδα; ***Από επάρατη κλεπτομανία.
@ Τι αρρώστια είναι αυτή γιατρέ μου; ***Παλαιότερα ήταν σποραδική, τα τελευταία χρόνια εξελίχθηκε σε επιδημία.
@ Ρεμούλες στα νοσοκομεία, κομπίνες μεταξύ ιδιωτών γιατρών, φαρμακοποιών και ασθενών. Μα δεν υπήρχε κανένας έλεγχος; Τι είναι αυτό; ***Μπα τίποτα σοβαρό, είναι μια μικρή διαταραχή μετά το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας του Πασόκ και της επανίδρυσης του κράτους της δεξιάς.
@ Συνταξιούχος προς θεράποντα ιατρόν Λοβέρδον: «-Πώς είπατε γιατρέ μου την ειδική δίαιτα που πρέπει να κάνω;». ***«-Νηστικός δείπνος».
@ Η Ελλάδα είναι άρρωστη αλλά η κυβέρνηση θα τη θεραπεύσει. ***Θεραπεύομεν πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν.
@ Και ο κύριος Σαμαράς πρότεινε σχέδιο θεραπείας. ***Αν γλυτώγ’ς απ’ το μαύρο δε γλυτών’ς απ’ το γαλανό (Λημνιά παροιμία).
@ Συμπαθέστατη η υπουργός υγείας, σαν τον Μάρκελο Νύχτα στο θηλυκό. Μπορεί όμως να τα βάλει με τα λαμόγια της υγείας; ***Αν μπορούσε θα την κάνανε υπουργό υγείας;
@ Έχει όμως ιδέες. Θα κάνει αλλαγές που έχουν σχέση και με το φακελάκι. Ποιες είναι αυτές; ***Παλιά, το φακελάκι. Τώρα, to fakelaki, tofa kelaki, tofake laki, tofakela ki.
@ Θα κόψει την πολυφαρμακία. Ετοιμάζει νέα λίστα φαρμάκων για να δουν οι Έλληνες την υγειά τους. *** Λίστα με γιατρικά και αγιουτκά: Μάγια, ξόρκια, γιατροσόφια, γιατροπορέματα, αγ’τιές, φαρμακοχόρταρα, ψειραλ’φές, κοφτές βεντουζούδες, σπαζμένα κρομύδια στα δύμια, μαλαχτάρια, μαραζοχόρταρα, σακλούδια με βοτάνια κατολογίτκα, απειραθέλια, απήγανος, κερασομαστίχες, λιοδάκρυγιο, δμάρκα λιοκούκτσα, ζμι από ζίγρα, μαλλιά από κοκνάρες, κομπούδια από κφόβουρλα, λιναρόσπορος, σκορδέλια, ψωμούδια από μελόχες, βαγιοκούκτσα, ματόχαντρα, διχτέλια, τίμνιο ξύλο, εικονούδες, αγιαζμένο λαδέλ’, αγιο μύρο, αγιοταφίτκος αγιαζμός, λουλδέλια απ’ το μπιτάφγιο, δγιεβαζμένα κεριά, μπαλσαμοχόρταρο, μπάλσαμο από αμάλιαστα ποτκούδγια μες στο λαδ, λαδέλ’ με ροβ και δεντρολίβανο, σκιόγαλο από ασερεν’κιά σκια, νταρνταγάν’, κλπ.

Κυριακή 23 Μαΐου 2010

Χορέψετε χορέψετε

ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ

Χορέψετε χορέψετε




Δήλωση μιας υπουργού της κυβέρνησης, αρκούντως μεστωμένης, αυτήν που στη Λήμνο θα τη λέγαμε «καπαρέλα»: «Το Πασόκ θα μπει πρώτο στο χορό της ανάπτυξης». Δήλωση άλλου υπουργού για τη νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε: «…όποιος μπει στο χορό, θα χορέψει». Δήλωση άλλου υπουργού για το πλιάτσικο της προηγούμενης κυβέρνησης: «Βλέπουμε μια διαφθορά απίστευτη κι ένα χορό εκατομμυρίων…».
Τώρα εγώ θα φταίβω άμα σας σαβουρντίξω ένα Ατσκιώτκο τραγδέλ’; Ε, σας το σαβουρντώ.

Το μουνί το καπαρό

«Το μουνί το καπαρό
πρώτο μπαιν’ μες στο χορό
να παλέψ με το γκαιρό
μα εχ’ ντραμντάνα κι κρυγιότ
και παλιούρνε το παντό τ’.

Τρεμλιαζμένο καν’ σταφίδες
με ξεμποσκαρζμένες βίδες
τριζ ο κάλος απ’ το ντρόχ’λα
πέρα δώθε παν τα μνόχ'λα.

Πα στο ζορ και πα στη βρασ’
φέγεν’ κι από καμιά σταξ
απάν στς γύρας το στροφδέλ’
ξεφουσκίζ κανέ πορδέλ’.

Τσακοπδά κι ανεστενάζ
ούλο τσαπ κι ούλο ναζ
σκ’λογαρίζ κι απομπλαντάζ
κι ούλο τα παλιά ανεθβάζ.

Αχ και νάχε λίγη τυχ’
και να μπόργιε να πετύχ’
μέσα στου χορού τα κάτγια
κανέ μάτσκο νταβραντ’ζμένο
σα του Τσούσταρ τη μπραμάτγεια.

Γίν’κε αβάσταχτη η ζησ’
κειο που ήντανε ντερβίσ’
τώρα δίχως μια δροσίδα
νε καβάλα νε γλειψίδα.

Αχ παλιά που ήνταν προύνος
οι απουφτέλες γίνταν βούνος
μακουρλές, χοντρές τς ξεκούνα
κι ουλ’ τ’ ονοματίζαν μούνα».

Επεξηγήσεις:
Καπαρός. Σταχτύς, γκρίζος, ασπρόμαυρος. Η παλιά καραβάνα, όχι ο πρωτόπειρος.
Μνι καπαρό ή καπαρεμένο. Το αιδοίο, που έχει γκριζάρει.
Καπαρέλα. Η μεσόκοπη, η ψαρομάλλα, η έμπειρη λόγω ηλικίας περί τα σεξουαλικά. «Καπαρέλα, καπαρέλα, κι ως τον σκωγ’ς μπερντέμ κι έλα».

Κυριακή 2 Μαΐου 2010

Γκιόζο γκιόζο καραγκιόζο

ΕΥΘΥΜΟΓΡΑΦΗΜΑ(*)

Γκιόζο γκιόζο καραγκιόζο




Γράφει ο Σταύρος Τραγάρας


* Από τα θέματα της επικαιρότητας, το πιο επίκαιρο η κατάρρευση της οικονομίας και η εθνική ταπείνωση και μάλιστα σε καιρό ειρήνης. Μπορεί να τα πει κάποιος και σκέτα «επίκαιρα», όπως στον παλιό κινηματογράφο. Το κυρίως έργο ακολουθεί και θα είναι θρίλερ.
* Ποιος φταίει για την πτώχευση; Άντε πάλι. Ο Χατζηπετρής.
* Στην Ιαπωνία θα έκαναν χαρακίρι. Στην Κίνα θα τους εκτελούσαν. Σε ένα κανονικό κράτος ακόμα και Αφρικανικό οι περισσότεροι θα ήταν μέσα για πολλαπλά κακουργήματα. Παντού θα παραιτούνταν και, εννοείται, θα ντρέπονταν. Στην Ελλάδα βγαίνουν στις τηλεοράσεις και δίνουν παράσταση. Κανένας τους δε λέει να ξεκουνήσει… (από τραγούδι του Νικόλα Άσιμου).
* Απ’ την ισχυρή Ελλάδα του κ. Σημίτη, στην επανίδρυση του κράτους του κ. Καραμανλή και στη νέα αρχή του κ. Παπανδρέου. «Το δγιολί το πιλιλί». Ή «Το γδι το γδοχέρ και το κοπανοχέρ». (Λημνιές συτχιές).
* Γιώργος Παπανδρέου: Θα το κερδίσουμε το στοίχημα της οικονομίας. Αν δείτε ότι το χάνετε, εκτός από το στοίχημα, υπάρχουν κι άλλα τυχερά παιχνίδια.
* Ν.Δ.: Η εξασκούσα το αρχαιότερο επάγγελμα και μάλιστα καλντεριμιτζού, που κάθε φορά που την πιάνουν στα πράσα αποφασίζει στα λόγια να…αγιάσει.
* Πασόκ: Στην αρχή ήταν ελπιδοφόρο, μετά έγινε κατεστημένο, μετά καθεστώς, μετά διεφθαρμένο, μετά γραφικό, μετά επικίνδυνο, μετά βρυκόλακας. Μετά;
* ΚΚΕ: Είμαστε η μόνη αριστερά. Συγνώμην, αριστερά μπαίνοντας ή βγαίνοντας;
* ΛΑΟΣ: Ράους…σνελ, σνελ.
* ΣΥΝ: Ζεν μ’ αλέσουν τα σάκαλα, σέλω να παίτσω κλυφτσάνα.
* Τι έγινε ρε παιδιά; Μετά τον καπιταλισμό και τον σοσιαλισμό εναλλάξ, μας απομένει μόνο ο αλκοολισμός.
* Σε όλους έκοψαν 13ο και 14ο μισθό. Στα τσανάκια της βουλής; Μα, τον 17ο.
* «Επίδομα» για αναβάθμιση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού ανά βουλευτή, αξίας 5.500 ευρώ, αποφάσισε η βουλή. Ορθόν, για να επικοινωνούν ηλεκτρονικά με τους…πελάτες τους. Η διεύθυνση είναι: www. Ta kaname skata.gr
* Μα 5.500 ευρώ είναι πολλά. Να το δούμε. Δυο μέτρα πανί άσπρο κάμποτο και ένα κερί, αρκούν για παράσταση καραγκιόζη, που είναι και η δουλειά τους. Άντε όλα να κάνουν τρία ευρώ. Για καραγκιόζηδες δεν χρειάζονται φιγούρες, θα παίζουν οι ίδιοι. Ε, ναι, πολλά είναι. Υπάρχει μια διαφορά 5.497 ευρώ.
* Μα το ΔΝΤ ήταν μονόδρομος, αλλιώς θα προέκυπτε αδυναμία πληρωμών. Ε, καλά, αν είναι έτσι…Να ρωτήσω κάτι; Ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας τώρα με το ΔΝΤ θα προχωρήσει, ή θα μείνει το έργο τόσων ετών μισό; Επί θετικής απαντήσεως, παρακαλώ βάλτε μέσα και λίγη βαρβαρότητα, γιατί ο πούρος σοσιαλισμός είναι βαροστόμαχος.
* Τόσο κακό είναι το ΔΝΤ; Γιατί φοβάται ο κόσμος; Δε φοβάται το ΔΝΤ. Φοβάται ότι αυτοί οι αγύρτες μπορεί να ξεγελάσουν και το ΔΝΤ. Και τότε μηδέν έλεος.
* Απ’ τον Ανδρέα Παπανδρέου στον Κωστάκη και το Γιωργάκη. Αυτό τα λέει όλα. Ναι, ομολογουμένως, αυτή η εξέλιξη θα προκαλούσε σύγχυση και στο Δαρβίνο.
* Τι να πει κανείς. Οι πολιτικοί μας είναι ερασιτέχνες με επαγγελματικές αμοιβές.
Είναι όμως συνεπείς. Επί τριανταπέντε χρόνια κάνουν συνέχεια μαλακίες.
* Πώς θα χαρακτηρίζαμε τη σημερινή κατάσταση; Μα, το άθροισμα των… επιτυχιών των τελευταίων είκοσι χρόνων, τουλάχιστον.
* Πάντως η κυβέρνηση κάνει και έργο, π.χ. το σχέδιο «Καλλικράτης» για περιορισμό των δήμων. Σωστό. Και μόνο που θα καταργηθεί ο Δήμος Ατσικής με όλους αυτούς τους φωστήρες του είναι λόγος πανηγυρισμού.
* Κι άλλα έργα έχει κάνει, αλλά τώρα δεν τα θυμάμαι. Ε, σιγά - σιγά, ένα - ένα κάθε φορά. Και με το ένα χέρι.
* Πίκρα, Και μέσα σ’ όλα αυτά πήρε και ο Παναθηναϊκός το νταμπλ. Γαύροι διαπλεκόμενοι του Κόκκαλη, ο λαός στην εξουσία. Σιγά ρε παιδιά και γω Ολυμπιακός είμαι, μη βαράτε, για πλάκα το είπα.

(*) Σιγά μην είναι ευθυμογράφημα.